Ont-moeten

Ik wil het hebben over ont-moeten. Over het niet moeten, we moeten namelijk altijd zoveel. Van onszelf en van anderen. Hoeveel dingen moet je doen op een dag, in een week in een maand? En als het dan niet is gelukt, hoe beïnvloedt dat je humeur?
Ikzelf had een vader die het altijd had over moeten. Elke keer gebruikte hij het woord weer, te pas en te onpas. Je moet dit, je moet dat! Misschien niet zo bedoeld (dit was nu eenmaal zijn manier van communiceren) maar lekker overkomen deed het niet. Ik geloof dat ik hierdoor mijn aversie tegen het moeten heb ontwikkeld. "Ik moet helemaal niks" pleegde ik dan te zeggen, en liep met mijn neus in de wind de andere kant op.
Nederland is ook een land van moeten. De was moet gedaan, het huis moet schoon, we moeten naar het werk, we moeten nog zoveel dingen doen.
Sta dan eens even stil en stel jezelf de vraag: moet ik dat nu allemaal echt? En van wie moet ik dat dan? Wat wil ik eigenlijk? Kan je een aantal dingen die je nog moet ook niet doen? En wat gebeurt er dan? Stort de wereld in elkaar of levert het je extra tijd op?
In andere vreemde culturen heeft men soms het ont-moeten tot een kunst verheven. Je ziet het voor je: luierend in de zon, genietend van het niet hoeven. Lekker slapen na de lunch. Een zijn met de omgeving. Het tempo gaat veel trager, er moet veel minder.
Jajaja, hoor ik je al zeggen. Dat is leuk voor even maar niet voor altijd!
Ok prima, wat jij wilt, maar als je teveel in het 'moeten' zit, neem dan eens de tijd en vraag je af waar je mee bezig bent. Heb je dan nog wel plezier?
In mijn coachingspraktijk spreek ik regelmatig mensen die zoveel moeten. Van zichzelf, van de baas, van de omgeving.
Ik help ze dan zien wat het betekent om eens niet te moeten, maar te kijken naar het willen. Waar word je nu blij van? Waar zit je passie? En als je daar nu de aandacht aan geeft, wat verandert er dan voor jou? Leuke gesprekken zijn dat, waarin je elkaar echt ontmoet!